nieuw, hernieuwd perspetief, ander perspectief wellicht

24/01/2020

Ger Dekkers is overleden.

De kunstenaar/fotograaf die het landschap in een ander perspectief plaatste.

Ik herinner mij zijn werk zo goed. ik zie het voor me.

Hoe heerlijk was het om naar zijn werk te kijken en waarschijnlijk toen ook al vanwege het verruimende karakter, in ieder geval het gevoel van kunnen ademen dat zijn werk mij gaf.

Het had ook iets relativerends in zich. niet dat ene verdwijnpunt volgens die eeuwenoude canon.

En de helderheid en scherpte van zijn fotografie; het licht in zijn foto's was drinkbaar.

Ik schrijf in de verleden tijd omdat ik het over mijn herinneringen heb. Maar zijn werk bestaat! alleen is ger dekkers nu zelf overleden.

Ik stap gauw over naar nu. Het is grauw en koud buiten en de mensen lopen weggedokken in hun jassen, dassen en sjaals door de stad. Ze slenteren nauwelijks.

Het is nog steeds uitverkoop en daarom zie je nu op deze vrijdagmiddag wat clubjes dames lachend winkels in en uit stappen, kleding besnuffelen of even een malle pet passen, wellicht iets meer moeite

doen om de jas uit te trekken en een zwaar afgeprijsde trui te proberen.

Het verdwijnpunt ligt heel dicht bij nu. Er is geen licht en al helemaal geen gradatie van licht en dus ook van kleur aanwezig. We zitten diep in de winter.

Ik lees landelijke kranten waarin het rapport 'Borstlap' wordt uitgelegd.

De bakens moeten verzet. Er moeten nieuwe perspectieven gemaakt worden op basis van het gegeven dat alle werkende mensen en zij die willen werken gelijkwaardig ten aanzien van elkaar en de fiscus

behandeld worden door elkaar en door de overheid.

Eigenlijk is overal behoefde aan nieuwe vergezichten, althans verandering van de bestaande situatie.

Ik las een erg goed artikel over de ruimtelijke ordening en het daarin voorgedragen idee dat er niet alleen rond stedelijke structuren moet worden gebouwd maar ook op het zgn. platte land.

Er stond een fijne foto bij van heel veel soorten groen, gekaderd in een eindeloze reeks van boeren percelen.

die kleur groen stemde blij raar genoeg terwijl ik ook wel weet dat het hier niet om lieve kleine akkertjes gaat maar om grootschalige landbouw.

Die discussie ga ik niet aan, en al helemaal niet via mijn weblog.

Er kwam een gevoel van verband in mijn hoofd tussen het werk van Ger Dekkers, het perspectiefloze van deze grauwe wintertijd, het aanstekelijke rapport 'Borstlap', en dat artikel over Nederland en het 

gegeven dat wij in het druktste landje ter wereld wonen en dat wij ons beter als dunbevolte stad kunnen gaan kenschetsen dan als land van stedelijkheid en agrarisch landschap en natuur, stad en ommeland.

Een beetje licht lieve mensen en dan niet al die gezellige lampem in de huizen of hier en daar winterse buitenverlichting, maar licht en horizon en een idee waarheen gegaan kan worden?

Dit is de tijd dat vakanties worden geboekt. Mensen zien zichzelf en hun perspectief veranderen op de laptop of het scherm bij een reisbureau. 

Moet ik nu wat over mijzelf zeggen uit eerlijkheid of ten bewijs dat bovenstaand niet denigrerend bedoeld is/

Wij hebben geen vakantie geboekt en doen dat dus ook niet of voorlopig niet.

Maar dat perpsectief, die horizon, het licht en de kleuren; ik kan niet zonder en wie wel!

Januari is bijna ten einde. Volgende week vrijdag is het alweer 31 januari. Het wordt merkbaar langer licht buiten.

Dat is mijn horizon voor nu.

 

Geen reacties

Een reactie plaatsen