ik ben niet bang

11/01/2020

ik ben niet bang en voel grond op de aarde

ik ben niet bang en rijg kralen aan mijn draden;

het wordt warm en vol in mij

en ik meld mij aan

ter niemands glorie

maar gewoon om een heen en weer te creeren

opdat zij en ik zich met elkaar verstaan en 

spreken over de lopp der dingen.

ik ben bang de kern weg te geven

en toch doe ik het iedere keer weer;

het naderen van een cirkel

is gelijk aan het koersen naar een onbekende wal:

of ze meert aan, zachtjes, en zet een stap op het droge

of ze knalt met de wind in de rug alsnog op de oever aan stukken

en iedereen praat slechts ove dat ongeval.

de aarde geeft zich bloot, dus zonder discours vooraf;

de grond bestaat uit zoveel dingen;

de kralen waar ik eerst over sprak,

en die ons leven niet bedwingen

maar onderbouwen en voorzien van kracht;

ik blijf ze rijgen omdat ik niet anders kan

dan te kennen geven dat betekenis verlenen aan hen

erkennen is dat ieders leven grond heeft

met draden en kringen

waarin de afzonderlijke dingen elkaar verstaan.

Geen reacties

Een reactie plaatsen