het is grijs buiten

22/01/2020

Het is januari ja. Het is grijs buiten en ik zoek in de winkel naar iets om mij aan op te laden.

Er zijn weinig mensen in de stad. Een enkele bezoeker mogen wij begroeten in onze winkel Fine Art & Fine Food.

Een aangezien ik mijzelf heb gevraagd om iedere dag iest van mij of over mij op dit weblog te plaatsen, doe ik dat dus bij deze.

Ik plaats een wat ouder gedicht van mij, afkomstig uit mijn vijfde bundel 'van de kern en tot nu toe'; ISBN: 978-90-817428-5-6

Deze bundel publiceerde ik in 2013. Er zijn nog een paar exemplaren te verkrijgen.

uitgewaaide rariteiten

vallen langs de slapen van het vaste land;

voorbij versteende kreten

ontwaken ongekende aangezichten.

het zelfportret trekt grenzen rond de mogelijkheid

te buigen over de randen van mijn tafelblad;

mijn spiegelbeeld daarentegen keert de wereld om

zoals ik haar meende te begrijpen.

het land ligt roerloos, ogenschijnlijk natuurlijk

want de grond zwelt opwaarts, kleurend voorwaarts;

mijn loop en onze handen voegen zich en voegen toe;

van enige samenspraak is sprake.

                            _______

Dit gedicht, of overpeinzing zo je wilt, schreef ik eind februari toe ik nog woonde en werkte op onze grote Groninger boerderij op het Hoogeland, Westeremden(gemeente Loppersum), in de provincie Groningen.

Wat biedt het Hoogeland een skala aan indrukken van lucht en licht, van lucht en grond en water, van ruimte en paal en perk.

Maar de absolute schoonheid van een landschap is volstrekte flauwekul.

de absolute schoonheid van een landschap

is volstrekte flauwekul

omdat de vuilheid van gedachten

haar kleuren vervlakt,

haar ruimtelijkheid beperkt,

haar originaliteit vernietigt,

haar schoonwassende kracht ontkent;

door de palen en de perken,

de akkers en de sloten,

de heggen langs de wegen

het voordeel te geven

boven de twijfelachtigheid van het leven.

                          ___

Gepubliceerd in mijn bundel 'van de kern en tot nu toe'.

Geen reacties

Een reactie plaatsen