de zon schijnt...

21/04/2018

eindelijk… de zon schijnt!

vrolijke gezichten ontmoeten elkaar op straat

ruggen rechten zich

handen worden uitgestoken

stemmen klinken tot boven de gevels

alle chagrijn lijkt beneden

sowieso niet zichtbaar in de zonneschijn.

 

onrecht bestaat niet

onwil evenmin

onverschilligheid lijkt verdwenen

gerichte aandacht

wij kijken elkaar aan

en genieten voor even

van dat zeldzame gevoel van samen zijn.

 

zo wonderlijk hoe wij ons kunnen schurken

tegen een warme leuning,

zomaar even pauze nemen

want straks is deze dag voorbij

en wie zal zeggen dat wij morgen

ook ontspannen en tevreden

naast elkaar en met elkaar

hetzelfde delen

blij zijn met de zon.

 

dit noem ik zegevieren

over de macht van het eigen gelijk;

het drammen en duwen verslapt,

we worden zacht eigenlijk,

toegankelijk, waarneembaar;

eindelijk; wij ontmoeten elkaar.

 

 

 

 

 

 

 

Geen reacties

Een reactie plaatsen